من فرو افتاده ام
از تمام راه ها، از تمام نام ها !!!
زندگی و هر آنچه در آن بود
به آسانی رخت بر بستند
و من اکنون
مات و مبهوت
گیج و گنگ
در برزخی پاینده و جاوید
دور خود می گردم
به دور خود می گردم، به امید احساس لذت گیجی ای
آنی
تا خود را، ثانیه ای، دمی ،لحظه ای
به دنیای زیبای فراموشی
بسپارم.
سنگین، سرد و مغموم
در کوره راه های این
سرزمین بازی
با خویش در گیرم
راه را می جویم
خویش را می بازم
خویش را می جویم
عمر را می بازم
عمر را می جویم
بازی را می بازم!
(چی شد اون ذوق شعری؟ کی کورش کرد؟هان؟!!)
